دست نوشته هاي يك نويسنده آماتور

the moment of truth

badahoor — Mon, 06 Apr 2009 19:29:14 GMT

Turning points

badahoor — Wed, 31 Dec 2008 11:46:18 GMT

I vividly remember one of the scenes in Pulp

fiction :Jules (Samuel L Jackson) and Vincent

Wega (John Travolta ) ,two mob hit men, sitting in

a coffee shop, eating their brunch and discussing

the very sudden decision of Jules to quit as a

mercenary and embark on waking the earth.

Vincent Wega asks Jules the reason of this

unexpectedly rapturous sudden u-turn and

implores to get to know if he’d made this out-of-

blue-coming decision during eating his muffin and

drinking his coffee. But the point that makes this

scene permanently memorable to me is Jules’s
simple answer that: Yes. I Decided to stop killing

right now eating my muffin and drinking my coffee

and contemplating…….sometimes we seek quite

sophisticated a set of circumstances to change our

ways of living and as a matter of fact we never see

such a set provided, maybe not in a whole lifetime

and this winds us up with a never-willing-to-veer-

off-the-wrong -path soul. We pathetically keep on

taking the vicarious pleasure of a hypothetical

change and actually just getting satisfied with a

mere veneer of any-moment-prone-to vanishing

dream and in the end what’s in our hands?

Nothing , Nothing and Nothing…….and the

moment we are in the agony of death just the

sediment of a vague, repenting ghost that rues all the bygone losses is our last share of Being

مدیوم شات هایی از یک زندگی

badahoor — Fri, 28 Nov 2008 12:20:18 GMT

مدیوم شات هایی از یک زندگی

ازدواج

باز حرفش را پیش می کشد. "مادر اگه گذاشتی این دو روزی که اومدم یه نفس راحت بکشم" خیلی وقت است که از او اصرار است و از من انکار. نمی دانم موضوعی که برای او اینهمه ساده می نماید چرا برای من اینهمه دلهره آور است. باز می روم تو لک و گوشه ای خلوت می کنم.

badahoor — Wed, 08 Oct 2008 15:37:32 GMT

برجستگی نوک پستانش از لابه لای تار و پود مانتوی سبز روشن با خط های عمودی سبز تیره که سبزی هر دو تو چشم می زند مثل یک تکه اضافی ِبرآمده از برجستگی کل پستان هایش که اناری و خوش فرم به نظر می رسند بیرون زده است. گاه می ایستد و چند قدم این ور و آن ور رژه می رود تا چشم های همه کسانی که دارند می پایندش از روی قوس کمرش سر بخورد طرف کون ورآمده اش و چیزی مثل یک اس انگلیسی هوسناک تو ذهنشان سستشان کند و با صفیر زنگ دار پاشنه های سبز پاشنه بلندش بیامیزد و بروند توی حالتی مثل یک خلسه نخوت بار. می توان رد بوی متصاعد و گرم کننده اوهام شهوت ناک را گرفت و رسید به آن پرستار مرد که دارد زیر چشمی دید میزند یا آن مریض که همه چیز صورتش نصف است، یک چشم ، نصف دماغ و نصف لب.

حسرت

badahoor — Mon, 22 Sep 2008 19:13:26 GMT

هین رها کن این هوس ها تا بیابی نور حق

نفس سرکش می شود با نور جان حُسنُ الخَلَق

هر دمی او سر کشد از جاش چون صد اژدها

اینت عجب چون که تو میدان می دهی بر مارها!

مار چیست ای یار؟ آنچ هم بلعدت چون لقمه ای

پیچ و تابت می دهد هر دم چو تاب طُرّه ای

مار نفس است علت الاولای این رنج و نقم

اژدهایی می شود بر او نغرّی ای صنم

شیر جانت زان سر است و اژدهایت زین سر است

وین دو ضد در سِرّ جانت تا ابد جنگ اندر است

تو مخسب

badahoor — Fri, 19 Sep 2008 07:19:55 GMT

به جان تو که مرو از میان کار مخسب		ز عمر یک شب کم گیر و زنده دار مخسب
هزار شب تو برای هوای خود خفتی		یکی شبی چه شود از برای یار مخسب
برای یار لطیفی که شب نمی‌خسبد		موافقت کن و دل را بدو سپار مخسب
بترس از آن شب رنجوریی که تو تا روز		فغان و یارب و یارب کنی به زار مخسب
شبی که مرگ بیاید قنق کرک گوید		به حق تلخی آن شب که ره سپار مخسب
از آن زلازل هیبت که سنگ آب شود		اگر تو سنگ نه‌ای آن به یاد آر مخسب
اگر چه زنگی شب سخت ساقی چستست		مگیر جام وی و ترس از آن خمار مخسب
خدای گفت که شب دوستان نمی‌خسبند		اگر خجل شده‌ای زین و شرمسار مخسب
بترس از آن شب سخت عظیم بی‌زنهار		ذخیره ساز شبی را و زینهار مخسب
شنیده‌ای که مهان کام‌ها به شب یابند		برای عشق شهنشاه کامیار مخسب
چو مغز خشک شود تازه مغزیت بخشد		که جمله مغز شوی ای امیدوار مخسب
هزار بارت گفتم خموش و سودت نیست		یکی بیار و عوض گیر صد هزار مخسب

مولوی

گوردوم یوخسان سیزیلدادیم

badahoor — Fri, 22 Aug 2008 12:54:03 GMT

یوخودان بیردن آتیلدیم گوردوم یوخسان سیزیلدادیم

تب دن یانِیدی بدنیم گوردوم یوخسان سیزیلدادیم

گوردوم تر سوپوروب منی، الولانیر باشیم گوزیم

اوت توتموشدور دیل دوداغیم گوردوم یوخسان سیزیلدادیم

اوت ایچیندَه یانا یانا گتمگون گلدی یادیما

حیرت

badahoor — Tue, 05 Aug 2008 15:03:18 GMT

جام و خم شکستیم شاید که مستی کم شود

جان خود خستیم یارا کی زمستی کم شود؟

ما نه مست می ببودیم و نه مست می فروش

ما خمار چشم بیمار توییم اندر خروش

رفت ایام و هنوزم آرزوی لعل توست

سرخی خون لبت، روی ما را بر چه شست؟

badahoor — Tue, 05 Aug 2008 15:03:18 GMT

لیلی ام

badahoor — Wed, 23 Jul 2008 20:47:18 GMT

در حریمت می ننالم لیلی ام

لب ز لعلت برندارم لیلی ام

دیده گانت عاریت دارد ز نار

گه بسوزم، گه بسازم لیلی ام

آنچه مادون، در دلم زنجیری است

زان دگر سو میگدازم لیلی ام

زخمه اول زدی بر عالمی

کین همه من زخمه سازم لیلی ام

وان دگر سو باده ای کردی تو خاص

نی عجب من باده سازم لیلی ام

باده ات مستی بزد بر انس و جان

گاه انسم گاه جان ام لیلی ام

هر دمی صورت نکوتر میکنی

با فلک " شأنی" نوازم لیلی ام

عندلیبا کی ببازی زین قمار

در قمارت پاک بازم لیلی ام

تیر 87

کل یوم هو فی شأن